Art. 102d. Zakaz używania statku bez certyfikatu ubezpieczenia

Statek o polskiej przynależności nie może być używany w żegludze, jeżeli nie posiada certyfikatu ubezpieczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie.

Komentarz do Art. 102d.

Przepis ustanawia jednoznaczny warunek używania statku o polskiej przynależności w żegludze. Taki statek nie może być używany, jeżeli nie posiada certyfikatu ubezpieczenia odpowiedzialności za „roszczenia morskie”. Oznacza to, że samo posiadanie polskiej przynależności przez statek nie wystarcza do jego używania w żegludze. Konieczne jest również posiadanie wskazanego dokumentu ubezpieczenia.

Kluczowe znaczenie ma połączenie dwóch elementów: statusu statku oraz sposobu jego używania. Zakaz dotyczy statku o polskiej przynależności, ale uruchamia się w związku z używaniem go w żegludze. Przepis nie określa dodatkowych warunków certyfikatu, jego treści ani trybu uzyskania, wskazuje natomiast sam fakt jego posiadania jako przesłankę dopuszczalności używania statku. Nie chodzi więc o ogólny obowiązek odnoszący się do każdego statku, lecz o ograniczenie dotyczące statków o polskiej przynależności wykorzystywanych w żegludze.

W praktyce certyfikat pełni funkcję dokumentu potwierdzającego spełnienie warunku określonego w przepisie. Brak certyfikatu oznacza, że statek nie może być używany w żegludze, niezależnie od tego, czy istnieją inne dokumenty lub spełnione są inne wymagania niewymienione w tym przepisie. Regulacja wiąże zatem możliwość eksploatacji statku bezpośrednio z posiadaniem certyfikatu ubezpieczenia odpowiedzialności za „roszczenia morskie”.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1545.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 102c.Art. 102e.