Przejdź do treści
Kodeks karny.

Art. 25. k.k.

Nie popełnia przestępstwa, kto odpiera bezpośredni, bezprawny zamach w obronie koniecznej, a przekroczenie granic obrony koniecznej może skutkować nadzwyczajnym złagodzeniem kary lub jej odstąpieniem, zwłaszcza w przypadku wdarcia się do mieszkania lub działania pod wpływem strachu

§ 1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
§ 2. W razie przekroczenia granic obrony koniecznej, w szczególności gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.
§ 2a. Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej, odpierając zamach polegający na wdarciu się do mieszkania, lokalu, domu albo na przylegający do nich ogrodzony teren lub odpierając zamach poprzedzony wdarciem się do tych miejsc, chyba że przekroczenie granic obrony koniecznej było rażące.
§ 3. Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami zamachu.
§ 4. (uchylony)
§ 5. (uchylony)
obrona konieczna
bezprawny zamach
dobro chronione
przekroczenie granic
nadzwyczajne złagodzenie
wymierzenie kary
wdarcie się
mieszkalny lokal
ogrodzony teren
rażące przekroczenie
wpływ strachu
usprawiedliwione okoliczności
odpowiedzialność karna
bezpośrednie niebezpieczeństwo
sąd
sprawca
niebezpieczeństwo zamachu