Art. 20a. k.k.w. Zażalenie na postanowienie referendarza sądowego

§ 1. Zażalenie na postanowienie referendarza sądowego rozpoznaje sąd, w którym wydano zaskarżone postanowienie.

§ 2. Wniesienie zażalenia na postanowienie referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonanie.

§ 3. Przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia referendarza sądowego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia referendarza sądowego.

Komentarz do Art. 20a. kkw

Przepis określa zasady zaskarżania rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza sądowego. Reguluje zarówno właściwość sądu rozpoznającego zażalenie, jak i skutek jego wniesienia, a także rozszerza odpowiednie stosowanie tych zasad na zarządzenia referendarza.

Zgodnie z § 1 zażalenie na postanowienie referendarza sądowego rozpoznaje ten sąd, w którym wydano zaskarżone postanowienie. Oznacza to, że o rozpoznaniu środka zaskarżenia decyduje powiązanie z sądem, w ramach którego zapadło dane rozstrzygnięcie. Przepis nie wskazuje innego sądu właściwego do rozpoznania zażalenia.

Istotnym skutkiem wniesienia zażalenia jest wstrzymanie wykonania postanowienia referendarza sądowego. Wynika to wprost z § 2 i następuje już przez samo wniesienie zażalenia. Do czasu rozpoznania zażalenia zaskarżone postanowienie nie podlega więc wykonaniu.

§ 3 ustanawia regułę odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących zażaleń na postanowienia referendarza sądowego do zażaleń na jego zarządzenia. Dzięki temu rozwiązaniu te same zasady, w zakresie, w jakim można je zastosować, obejmują oba rodzaje rozstrzygnięć referendarza. Przepis tworzy zatem jednolity model kontroli sądowej postanowień i zarządzeń referendarza, wskazując właściwy sąd oraz zapewniając wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 911.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20. kkw Art. 21. kkw