Art. 156. k.k.w.
Wycofanie odroczenia lub przerwy w karze pozbawienia wolności jest możliwe w przypadku niezgodnego z przeznaczeniem korzystania z niego przez skazanego, naruszenia porządku prawnego lub niewykonania obowiązków. Sąd penitencjarny może zdecydować o przerwaniu kary, a sąd właściwy może to uczynić po upomnieniu skazanego przez kuratora zawodowego. W przypadku aresztowania skazanego podczas przerwy w karze, kara musi być odbyta automatycznie. Odraczanie wykonania kary wymaga natychmiastowego wykonania orzeczenia przez sąd
§ 1. Odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności sąd może odwołać w razie ustania przyczyny, dla której zostało udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia w celu, w jakim zostało udzielone, albo rażąco narusza porządek prawny, jak również z powodu niewykonywania obowiązków określonych w art. 151 § 4.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności; postanowienie o odwołaniu przerwy wydaje sąd penitencjarny, który jej udzielił.
§ 3. Właściwy sąd odwołuje odroczenie lub przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli okoliczności, o których mowa w § 1 i 2, zaistnieją po udzieleniu skazanemu pisemnego upomnienia przez sądowego kuratora zawodowego, chyba że przemawiają przeciwko temu szczególne względy.
§ 4. Jeżeli w czasie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności skazany został tymczasowo aresztowany, kara pozbawienia wolności, której odbywanie zostało przerwane, podlega wykonaniu z mocy prawa.
§ 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, z tym że w wypadku odroczenia sąd bezzwłocznie kieruje orzeczenie do wykonania.