Art. 709¹. k.c.

Umowa leasingu zobowiązuje finansującego do nabycia rzeczy i oddania jej korzystającemu, który płaci wynagrodzenie w ratach

Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Komentarz do Art. 709¹. kc

Art. 709^1 Kodeksu cywilnego wprowadza definicję umowy leasingu, która jest jednym z kluczowych instrumentów finansowych stosowanych w obrocie gospodarczym. Przepis ten określa podstawowe obowiązki stron umowy leasingu, czyli finansującego (leasingodawcy) oraz korzystającego (leasingobiorcy).

Strony umowy leasingu

Finansujący (leasingodawca):
- Jest to podmiot, który w ramach swojej działalności gospodarczej nabywa rzecz od oznaczonego zbywcy.
- Finansujący zobowiązuje się oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony.
- Finansujący ponosi ryzyko związane z nabyciem rzeczy, ale nie korzysta z niej bezpośrednio.
Korzystający (leasingobiorca):
- Jest to podmiot, który korzysta z rzeczy nabytej przez finansującego.
- Korzystający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia pieniężnego w uzgodnionych ratach, które jest równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Istota umowy leasingu

Umowa leasingu jest umową dwustronnie zobowiązującą, odpłatną i wzajemną. Jej istota polega na tym, że finansujący nabywa rzecz na warunkach określonych w umowie leasingu i oddaje ją korzystającemu do używania. Korzystający natomiast zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia, które pokrywa co najmniej koszt nabycia rzeczy przez finansującego.

Kluczowe elementy umowy leasingu

Nabycie rzeczy przez finansującego:
- Finansujący nabywa rzecz od oznaczonego zbywcy, co oznacza, że zbywca jest określony w umowie leasingu.
- Warunki nabycia rzeczy są określone w umowie leasingu, co daje stronom pewność co do warunków transakcji.
Oddanie rzeczy do używania:
- Finansujący oddaje rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony w umowie.
- Korzystający ma prawo do używania rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem oraz, w niektórych przypadkach, do pobierania z niej pożytków.
Wynagrodzenie:
- Korzystający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia pieniężnego w uzgodnionych ratach.
- Wynagrodzenie to jest równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego, co oznacza, że finansujący odzyskuje co najmniej koszt nabycia rzeczy.

Znaczenie praktyczne

Umowa leasingu jest popularnym narzędziem finansowania, szczególnie w sektorze przedsiębiorstw. Pozwala ona na korzystanie z dóbr inwestycyjnych bez konieczności ich bezpośredniego zakupu, co może być korzystne z punktu widzenia płynności finansowej przedsiębiorstwa. Leasing jest również korzystny dla finansującego, który może liczyć na stały dochód z tytułu rat leasingowych.

Podsumowanie

Art. 709^1 Kodeksu cywilnego precyzyjnie definiuje umowę leasingu, określając obowiązki i prawa obu stron tej umowy. Jest to przepis kluczowy dla zrozumienia mechanizmu leasingu oraz jego zastosowania w praktyce gospodarczej. Dzięki temu przepisowi, umowa leasingu jest narzędziem transparentnym i przewidywalnym, co sprzyja jej szerokiemu zastosowaniu w obrocie gospodarczym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

umowa leasingu

działalność przedsiębiorstwa

oznaczony zbywca

warunki umowy

korzystający

używanie rzeczy

pobieranie pożytków

czas oznaczony

wynagrodzenie pieniężne

uzgodnione raty

cena nabycia

nabycie rzeczy

finansujący

Art. 709.Art. 709².