Art. 508. k.c. Zwolnienie z długu

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Komentarz do Art. 508. kc

Wierzyciel nie umorzy długu jednostronnie. Zobowiązanie wygasa dopiero wtedy, gdy do zwolnienia dochodzi w porozumieniu: wierzyciel zwalnia, a dłużnik to zwolnienie przyjmuje.

Najważniejsze punkty

Zwolnienie z długu ma charakter umowny, więc samo oświadczenie wierzyciela nie wystarcza do wywołania skutku.
Konieczne jest przyjęcie zwolnienia przez dłużnika; dopóki go nie ma, zobowiązanie trwa w niezmienionym kształcie.
Skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania, a nie tylko powstrzymanie się wierzyciela z dochodzeniem roszczenia.
Przepis nie wymaga szczególnej formy ani odpłatności po stronie dłużnika.
Konstrukcja chroni dłużnika, który może mieć własny interes w spełnieniu świadczenia i nie musi godzić się na zwolnienie.

W praktyce

Od zwolnienia z długu trzeba odróżnić samo zaniechanie dochodzenia należności: wieloletnia bierność wierzyciela nie prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania na tej podstawie. Milczenie dłużnika także nie jest przyjęciem zwolnienia, dlatego oświadczenia obu stron najlepiej utrwalić na piśmie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zwolnienie długu

Art. 507. kc Art. 509. kc