Art. 485. k.c. Odpowiednie stosowanie

Jeżeli przepis szczególny stanowi, że w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego dłużnik, nawet bez umownego zastrzeżenia, obowiązany jest zapłacić wierzycielowi określoną sumę, stosuje się odpowiednio przepisy o karze umownej.

Komentarz do Art. 485. kc

Przepis dotyczy sytuacji, w której obowiązek zapłaty określonej sumy za niewykonanie zobowiązania wynika wprost z ustawy, bez żadnego zapisu w umowie. Taka kara ustawowa działa według tych samych reguł co kara umowna.

Najważniejsze punkty

Źródłem jest przepis szczególny, a nie zgodna wola stron - dlatego kara należy się nawet bez umownego zastrzeżenia.
Tylko zobowiązania niepieniężne: przepis, tak jak regulacja kary umownej, obejmuje niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania o charakterze niepieniężnym.
Bez dowodu szkody: kara należy się w oznaczonej wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody (art. 484 § 1). Wierzyciel nie musi wykazywać, że cokolwiek stracił.
Odszkodowanie ponad karę nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły (art. 484 § 1 zdanie drugie). Bez takiego postanowienia kara wyczerpuje roszczenie.
Miarkowanie: dłużnik może żądać zmniejszenia kary, jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane albo kara jest rażąco wygórowana (art. 484 § 2).
Kara nie jest ceną odstąpienia: dłużnik nie może bez zgody wierzyciela zwolnić się z zobowiązania przez samą jej zapłatę (art. 483 § 2).
Słowo „odpowiednio” ma znaczenie - reguły zakładające umowne pochodzenie kary stosuje się z uwzględnieniem tego, że źródłem obowiązku jest tu ustawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przepis szczególny

niewykonanie zobowiązania

nienależyte wykonanie

zobowiązanie niepieniężne

obowiązek zapłaty

suma określona

przepis

Art. 484. kc Art. 486. kc