Art. 333. k.c. Uprawnieni do odbioru świadczenia

Do odbioru świadczenia uprawnieni są zastawca wierzytelności i zastawnik łącznie. Każdy z nich może żądać spełnienia świadczenia do rąk ich obu łącznie albo złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego.

Komentarz do Art. 333. kc

Art. 333 Kodeksu cywilnego reguluje kwestie związane z odbiorem świadczenia w przypadku zastawu wierzytelności. Przepis ten wprowadza zasadę, że zarówno zastawca wierzytelności, jak i zastawnik są uprawnieni do odbioru świadczenia, ale muszą działać łącznie. Oznacza to, że wierzyciel (zastawca) oraz osoba, na rzecz której ustanowiono zastaw (zastawnik), muszą współdziałać w celu odbioru świadczenia.

Komentarz do art. 333 Kodeksu cywilnego:

Wspólne działanie zastawcy i zastawnika:
- Przepis ten wymaga, aby zarówno zastawca, jak i zastawnik działali wspólnie przy odbiorze świadczenia. Oznacza to, że żaden z nich nie może samodzielnie odebrać świadczenia bez zgody drugiej strony. Taka konstrukcja ma na celu zabezpieczenie interesów obu stron oraz zapewnienie, że świadczenie zostanie prawidłowo rozliczone.
Żądanie spełnienia świadczenia:
- Każdy z uprawnionych (zastawca i zastawnik) ma prawo żądać, aby świadczenie zostało spełnione do rąk ich obu łącznie. Oznacza to, że dłużnik wierzytelności powinien spełnić świadczenie w taki sposób, aby obie strony mogły je odebrać jednocześnie.
Depozyt sądowy:
- W sytuacji, gdy spełnienie świadczenia do rąk obu stron łącznie jest niemożliwe lub utrudnione, każda ze stron może żądać złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Depozyt sądowy jest instytucją, która pozwala na zabezpieczenie przedmiotu świadczenia do czasu, aż spór między stronami zostanie rozwiązany lub zostanie ustalone, kto jest uprawniony do odbioru świadczenia.
Praktyczne zastosowanie:
- W praktyce przepis ten ma szczególne znaczenie w sytuacjach, gdy wierzytelność jest zabezpieczona zastawem. Zastawnik, jako osoba posiadająca zabezpieczenie, ma interes w tym, aby świadczenie zostało spełnione w sposób, który zapewni mu możliwość zaspokojenia swoich roszczeń. Z kolei zastawca, jako pierwotny wierzyciel, ma prawo do odbioru świadczenia, ale musi uwzględnić prawa zastawnika.
Ochrona interesów stron:
- Art. 333 Kodeksu cywilnego ma na celu ochronę interesów zarówno zastawcy, jak i zastawnika. Wymóg wspólnego działania przy odbiorze świadczenia zapobiega sytuacjom, w których jedna ze stron mogłaby działać na szkodę drugiej. Złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego stanowi dodatkowe zabezpieczenie, które chroni interesy obu stron w przypadku sporu.

Podsumowując, art. 333 Kodeksu cywilnego wprowadza mechanizmy, które mają na celu zapewnienie, że świadczenie zostanie odebrane w sposób zgodny z interesami zarówno zastawcy, jak i zastawnika. Przepis ten podkreśla konieczność współdziałania obu stron oraz przewiduje możliwość złożenia świadczenia do depozytu sądowego, co stanowi dodatkowe zabezpieczenie w przypadku trudności w odbiorze świadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zastawca wierzytelności

spełnienie świadczeniadepozyt sądowy

Art. 332. kc Art. 334. kc