§ 4. Wysokość i zasady ustalania minimalnej sumy gwarancyjnej OC
1. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w okresie ubezpieczenia niedłuższym niż 12 miesięcy, wynosi równowartość w złotych kwoty:
1) 50 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia OC doradcy podatkowego, o którym mowa w art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy;
2) 60 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia OC podmiotu, o którym mowa w art. 44 ust. 3 pkt 2 ustawy;
3) 50 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia OC doradcy podatkowego, o którym mowa w art. 44 ust. 3 pkt 3 ustawy, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) 75 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia OC doradcy podatkowego, o którym mowa w art. 44 ust. 3 pkt 3 ustawy, pozostającego w stosunku pracy z podmiotem, o którym mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie ustawy.
2. Równowartość w złotych wyrażonych w euro kwot, o których mowa w ust. 1, przelicza się według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia OC została zawarta.
3. W przypadku zbiegu podstaw do ustalenia wysokości minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia OC, o których mowa w ust. 1, stosuje się najwyższą minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia OC możliwą do zastosowania w danym przypadku.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów i Gospodarki, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 239.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.