§ 6. Wzór ustalania opłaty za przetworzenie danych
Opłatę ustala się według następującego wzoru: O = K · (A + B + M) gdzie: O – oznacza opłatę, K – oznacza współczynnik wnioskodawcy, który jest równy:
dla naczelnych organów administracji rządowej, centralnych organów administracji rządowej, agencji wykonawczych, ambasad Rzeczypospolitej Polskiej oraz Narodowego Banku Polskiego,
dla pozostałych osób i jednostek, A – oznacza wysokość opłaty za prace merytoryczne wyliczanej według wzoru: A = 2 · Ha · Z + 10 · Hb · Z + 6 · Hc · Z gdzie: Z – oznacza jednostkową stałą kosztową, o której mowa w § 5, Ha – oznacza liczbę godzin przeznaczonych na wybór parametrów z gotowych modułów oprogramowania, Hb – oznacza liczbę godzin przeznaczonych na opracowanie nowego programu, Hc – oznacza liczbę godzin przeznaczonych na opracowanie dokumentacji merytorycznej i programowej, B – oznacza wysokość opłaty eksploatacyjnej systemu teleinformatycznego wyliczanej według wzoru: B = 20 · Hd · Z + 2 · He · Z gdzie: Hd – oznacza liczbę godzin przeznaczonych na generowanie podzbioru z bazy danych, He – oznacza liczbę godzin przeznaczonych na przetwarzanie i przygotowanie danych wynikowych oraz utrwalanie pobranych danych, M – oznacza koszty materiałów eksploatacyjnych użytych do utrwalenia przekazywanych danych wnioskodawcy i ich ekspedycji; doliczane są w przypadku, gdy ich wartość przekroczy 10 zł.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 409.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.