Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach

Akt obowiązującyDz.U.2010.1529Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 1529.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (11)

w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich

§ 1. Zakres regulacji przewozu broni oraz przedmiotów zabronionych

Rozporządzenie określa:

1) metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji przez podmioty uprawnione do jej posiadania i przewozu;
2) listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2. Uprawnienia i zasady przewozu broni przez uprawnione podmioty

1. Podmiotami uprawnionymi, o których mowa w § 1 pkt 1, są osoby lub podmioty uprawnione do posiadania broni i amunicji na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o broni i amunicji”.
2. Podmioty uprawnione, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą przewozić broń i amunicję — na terenie portu lub obiektu portowego — w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych, z zachowaniem postanowień odpowiednio planu ochrony portu lub obiektu portowego.
3. Żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, mogą przewozić broń i amunicję — na terenie portu, obiektu portowego lub na statku — w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych. Dopuszcza się możliwość przewo-żenia broni przez te osoby przy sobie.

§ 3. Warunki przewozu broni i amunicji na statku

Na statku:

1) broń przewozi się:
a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,
b) w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych;
2) amunicję przewozi się:
a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,
b) przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

§ 4. Zawiadomienie przewoźnika o przewozie broni lub amunicji

1. Podmioty uprawnione zamierzające przewieźć broń lub amunicję na statku są obowiązane zawiadomić o tym przewoźnika w momencie zakupu biletu na podróż lub najpóźniej w punkcie odprawy biletowo-bagażowej.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 1 i 5—7 ustawy o broni i amunicji.

§ 5. Sporządzenie i przekazanie kapitanowi listy przewożących broń

1. Przewoźnik sporządza listę podmiotów uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 1 i 5—7 ustawy o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.
2. Przewoźnik przekazuje listę, o której mowa w ust. 1, kapitanowi statku.

§ 6. Przekazanie, ewidencja i przechowywanie broni i amunicji

1. Podmioty uprawnione oddają broń i amunicję do przewozu na statku w punkcie odprawy bileto-wo-bagażowej lub najpóźniej przy wejściu na pokład statku, w miejscu i w sposób określony w planie ochrony obiektu portowego lub statku.
2. W zależności od miejsca przekazania broni i amunicji do przewozu oraz wydawania broni i amunicji po przewozie, odpowiednio przewoźnik lub kapitan statku prowadzi ewidencję pobranej oraz wydanej broni lub amunicji oraz wydaje odpowiednie pokwito-wanie deponującemu.
3. Zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2, określone są odpowiednio w planie ochrony obiektu portowego lub statku.
4. Broń i amunicję przechowuje się na statku zgodnie z przepisami § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjo-nowania broni i amunicji (Dz. U. Nr 27, poz. 343).

§ 8. Przewóz broni i amunicji jako ładunku handlowego

Broń lub amunicję, jako ładunek statkowy przewożony w celach handlowych, przewozi się zgodnie z przepisami dotyczącymi przewozu materiałów niebezpiecznych w transporcie morskim oraz przepi-

 16019 — § 9. Listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, określa załącznik do rozporządzenia. sami ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojsko-wym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm.) i wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, oraz postanowieniami planu ochrony statku.

§ 10. Dostosowanie metod i środków ochrony przewozu broni i amunicji

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia przewoźnicy oraz zarządzający obiektami portowymi dostosują metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji określone odpowiednio w planach ochrony statków lub obiektów portowych do wymogów określonych w rozporządzeniu.

Załącznik

LISTA PRZEDMIOTÓW I SUBSTANCJI ZABRONIONYCH DO NIEUPRAWNIONEGO POSIADANIA ORAZ TRANSPORTU NA TEREN PORTU, OBIEKTU PORTOWEGO LUB NA STATEK Lp. Przedmioty i substancje zabronione 1. Broń 1.1. broń palna, w tym broń bojowa, myśliwska, sportowa, gazowa, alarmowa i sygnałowa; 1.2. broń pneumatyczna; 1.3. miotacze gazu obezwładniającego; 1.4. narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu: a) broń biała w postaci: — ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni, — kastetów i nunczaków, — pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału, — pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy, b) broń cięciwowa w postaci kusz, c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej. 2. Materiały wybuchowe i pirotechniczne 2.1. Wszelkiego rodzaju materiały wybuchowe klasy od 1.1 do 1.4 w grupach zgodności B, C, D, E, F i G zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG). 3. Środki drażniące lub ogłuszające, substancje chemiczne palne, trujące i żrące oraz inne materiały chemiczne, biologiczne lub radiacyjne 3.1. Wszelkiego rodzaju substancje chemiczne lub toksyczne klasy 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 9 zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG).